۱ تیر , ۱۳۹۳
پییر-ریویو

پییر-ریویو

 

همۀ ما عبارت «پییر ریویو» Peer Review را شنیده ایم و می دانیم که به تحقیق و مقاله علمی اعتبار می بخشد، اما این عبارت واقعا به چه معناست؟ و چطور عمل می کند؟

پییر ریویو (بررسی همکار) یکی از استاندارهای طلایی علم و دانش است. فرآیندی است که طی آن دانشمندان (همکاران) کیفیت کار دیگر دانشمندان را ارزیابی می کنند. با این روش آن ها اطمینان می یابند که کار انجام شده دقیق ومنسجم است و از پژوهش های پیشین بهره برده است تا به دانش بشر بیافزاید.

بیشتر ژورنال های علمی، کنفرانس ها و بورس های تحصیلی نوعی از نظام بررسی همکار (Peer Review) را دارند. در بسیاری از موارد این بررسی به صورت «نادیدۀ دو جانبه» (double blind) انجام می شود. به این معنا که ارزیاب ها از نام نویسندگان، و نویسندگان مقالات از نام ارزیاب ها اطلاع ندارند. هدف از این شیوۀ بررسی اطمینان یافتن از عدم جانبداری ارزیاب هاست.

هر چقدر سطح ژورنال، کنفرانس یا بورس تحصیلی بالاتر باشد، فرآیند بررسی همکاران (پییر ریویوPeer Review) جدی تر و احتمال رد شدن مقاله نیز بیشتر خواهد بود. به همین دلیل است که مقالات علمی این ژورنال ها بیشتر خوانده می شوند و بیشتر به آن ها ارجاع داده می شود.

 

جزئیات فرآیند

فرآیند بررسی همکاران برای ژورنال های علمی دست کم سه مرحله دارد.

  1. مرحلۀ ارزیابی ابتدایی
    زمانی که مقاله ای به نشریه ای ارسال می شود، سردبیر یا دبیران بخش ارزیابی اولیه را انجام می دهند. در این مرحله سردبیر می تواند مقاله را بدون فرستادن آن به ارزیاب ها رد کند. معمولاً مقالاتی که در گستره موضوعی آن ژورنال نمی گنجند یا کاستی هایی اساسی در نگارش آن ها دیده می شود در همین مرحله رد می شوند.
    در این موارد سردبیر نامه ای به نویسنده می فرستد و دلایل رد شدن مقاله را شرح می دهد. در برخی نشریات مانند نشریه علوم پزشکی بریتانیا British Medical Journal حدود دو سوم مقالات در همین مرحله رد می شوند.
peer-review

پییر-ریویو

 

  1. بررسی «نادیدۀ دوجانبه»
    اگر تیم سردبیری ایرادی اساسی در مقالۀ ارسالی نبینند، آن را برای بررسی «نادیدۀ دوجانبه» می فرستند. تعداد ارزیاب ها به زمینه پژوهشی بستگی دارد: در زمینه مالی و اقتصاد ممکن است تنها یک ارزیاب مقاله را بررسی کند، در حالی که نشریاتی در زمینه علوم اجتماعی ممکن است تا چهار ارزیابی برای هر مقاله داشته باشند. ارزیاب ها را سردبیر بر اساس زمینه تخصصی شان و نبود رابطه ای بین ارزیاب و نویسنده انتخاب می کند.
    ارزیاب ها در مورد رد کردن مقاله یا پذیرفتن آن به همان شکلی که ارائه شده (که ندرتاً رخ می دهد) یا درخواست از نویسنده برای اعمال اصلاحات و تغییرات، تصمیم گیری می کنند.

 

  1. تجدید نظر – اگر با خوش شانسی به این مرحله برسید!
    اگر پس از این دو مرحله مقاله رد نشده باشد، برای بررسی و ویرایش مجدد به نویسندۀ مقاله بازگردانده می شود. این فرآیند هر چند بار که نیاز باشد تکرار می شود تا سردبیر بتواند مقاله را تأیید یا رد کند. در برخی موارد این فرآیند چند سال به طول انجامیده است.
    در نهایت حدود ۱۰% مقالات ارسال شده برای چاپ در ژورنال های علوم اجتماعی تأیید و چاپ می شوند. نشریۀ شناخته شدۀ نیچر Nature حدود ۷% مقالاتی که دریافت می کند را چاپ می کند.

 

منبع: theconversation.com

اين مطلب را به اشتراك بگذاريد
  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Linkedin

نظرات كاربران

  1. امید گفت:

    عالی بود ممنون از خدمات بی نقص شما مرسی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.